วิตามินซีใช้ป้องกันและรักษาหวัดได้จริงหรือ ?

วิตามินซี(หรือ ascorbicacid)เป็นสารที่มีตามธรรมชาติ ถ้าหากขาดจะทำให้เกิดโรคเลือดออกตามไรฟัน(scurvy) ซึ่งปัจจุบันพบได้น้อยแล้ว ทั้งนี้เพราะอาหารสำเร็จรูป ขนม และเครื่องดื่มหลายชนิดผสมวิตามินซีเข้าไปโดยไม่รู้ตัวเป็นจำนวนไม่น้อย เพิ่มเติมจากวิตามินซีในอาหารตามธรรมชาติที่เรากินเข้าไป

เรื่องที่ว่าวิตามินซีใช้ป้องกันไข้หวัดนั้น เกิดจากการวิจัยของนักเภสัชวิทยาผู้มีชื่อเสียงมากท่านหนึ่งทำไว้เมื่อ 20 ปีที่แล้ว ซึ่งพบว่าการได้รับวิตามินซีวันละ 1-3กรัม จะช่วยป้องกันไข้หวัดได้ หรือหากได้รับขนาดสูงขึ้นไปถึง 15 กรัม ต่อวันจะรักษาไข้หวัดได้ด้วย แต่การวิจัยเรื่องนี้มีนักวิจัยท่านอื่นๆ ทำการวิจัยซ้ำอีก เพื่อพิสูจน์ยืนยันกลับไม่พบผลดังกล่าว ปัจจุบันจึงยังไม่มีใครสามารถสรุปได้ว่า วิตามินซีป้องกันไข้หวัดได้จริงหรือไม่

อย่างไรก็ตามคนเราก็ต้องการวิตามินซีทุกวัน เพื่อใช้ในการทำงานตามปกติของร่างกาย ปริมาณวิตามินซีที่ผู้ใหญ่แต่ละคนต้องได้รับต่อวันคือ 60 มิลลิกรัม(1,000 มิลลิกรัมเท่ากับ 1 กรัม) หากได้รับสูงเกินขนาด เช่น เกิน 1 กรัมต่อวัน อาจทำให้เกิดผลข้างเคียงได้ เช่น ท้องเดิน ปั่นป่วนท้อง เกิดนิ่วในทางเดินปัสสาวะ กระดูกบาง น้ำตาลในเลือดสูง รวมทั้งอาจทำให้ภูมต้านทานต่อเชื้อแบคทีเรียตกต่ำลงไปด้วย ยิ่งไปกว่านั้นหากได้รับวิตามินซีในขนาดสูงเป็นเวลานานๆแล้วหยุดบริโภคทันทีอาจทำให้เกิดเลือดออกตามไรฟันหรือฟันโยกได้

หากเราบริโภควิตามินซีในขนาดสูงเป็นเวลานานๆ เวลาจะหยุดจึงไม่ควรหยุดทันที ต้องค่อยๆ ลดขนาดลงทีละน้อย แหล่งวิตามินซีที่แนะนำคือ วิตามินซีจากแหล่งธรรมชาติ คือ ในผักผลไม้ เพราะมีโอกาสน้อยที่จะบริโภควิตามินซีเกินขนาดและข้อดีอีกประการหนึ่งคือเชื่อกันว่า วิตามินซีจากแหล่งธรรมชาติให้ประสิทธิภาพดีกว่าวิตามินสังเคราะห์

วิตามินซีจะพบมากในผักโขม ดอกขี้เหล็ก พริกหยวกแดง พริกชี้ฟ้าเขียว พริกหวาน ยอดสะเดา บร็อคโคลี่ มะระขี้นก มะกอก มะปราง ฝรั่ง และผลไม้รสเปรี้ยวอื่นๆ