โรควิตกกังวลคืออะไร อาการของโรค และสาเหตุที่ทำให้ป่วย

เมื่อตกอยู่ในสภาวะกดดัน จนทำให้ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ สติ และร่างกายของตนเองได้ และมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เช่น มือเย็น เหงื่อออกตามร่างกายมากกว่าปกติ หายใจติดขัด และมีความคิดในเชิงลบกับตัวเองไม่สามารถจัดการเหตุการณ์ได้ อาจป็นสัญญาณที่บ่งบอกถึงโรควิตกกังวล ที่อาจจะเกิดขึ้นกับคุณได้

โรควิตกกังวลมักจะแสดงอาการเมื่อต้องเจอกับเหตุการณ์ หรือปัญหาที่ไม่ทันได้คาดคิด ผู้ป่วยโรควิตกกังวล จะแสดงพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม และอาการความรุนแรงจะขึ้นอยู่แต่ละบุคคล ผู้ป่วยจะได้รับผลกระทบเป็นอย่างมากกับการใช้ชีวิตประจำวัน


ทำความรู้จักกับโรควิตกกังวลที่เกิดขึ้น คืออะไร
โรควิตกกังวล หรือโรค anxiety คือโรคที่มีความเกี่ยวข้องกับทางจิตเวชประเภทหนึ่ง โดยคนปกติทั่วไปแล้วเมื่อต้องเผชิญกับปัญหา หรือสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความเครียด ความกดดัน เช่นหน้าที่การงาน การเรียน สังคม ครอบครัว และการใช้ชีวิตประจำวัน ก็จะสามารถจัดการ และแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้ใน 1 - 2 วัน

แต่กลับกันผู้ป่วยที่เป็นโรควิตกกังวลจะมีกระบวนการทางความคิดที่แตกต่างจากคนทั่วไป ไม่สามารถจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นได้ด้วยตนเอง ผู้ป่วยโรควิตกกังวลจะมีอาการเครียดวิตกกังวลติดต่อกันอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลานานกว่าคนทั่วไป เนื่องจากการทำงานของระบบประสาท หรือสารเคมีในสมองเปลี่ยนแปลงไป จนทำให้ผู้ป่วยแสดงพฤติกรรมที่ผิดแปลกไปจากเดิม และไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ หากผู้ป่วยยังคงมีภาวะวิตกกังวลเป็นระยะเวลานานติดต่อกัน 6 เดือนขึ้นไปถือว่าผู้ป่วยเป็นโรควิตกกังวลเรื้อรัง ซึ่งจะส่งผลกระทบกับการใช้ชีวิตประจำวันเป็นอย่างมาก


สาเหตุของโรควิตกกังวล เกิดจากอะไรได้บ้าง
โรควิตกกังวลจะแสดงอาการ anxietyออกมาโดยที่คุณไม่สามารถควบคุมได้ สาเหตุที่เกิดขึ้นของโรควิตกกังวลนั้น มักจะเกิดขึ้นได้หลากหลายสาเหตุร่วมกันหลายปัจจัย เช่น

1.ปัจจัยทางพันธุกรรม
ผู้ป่วยโรควิตกกังวล ถ้าหากเคยมีประวัติของคนในครอบครัวว่าเป็นโรคกังวล มีโอกาสสูงมากที่ลูกจะเป็นโรควิตกกังวลเพราะอาจจะถูกถ่ายทอดไปสู่ลูกได้ และมีโอกาสสูงกว่าคนที่ไม่เคยมีประวัติในครอบครัว

2.ปัจจัยทางชีวภาพ
โรควิตกกังวล วิตกกังวลเกิดจากการทำงานของระบบประสาท หรือสารเคมีในสมองไม่สมดุลกันในส่วนที่ทำหน้าคอยควบคุมอารมณ์ และถ้าหากผู้ป่วยมีความกดดัน ความเครียดสะสมเป็นเวลานานก็อาจจะทำให้สารเคมีในสมองเปลี่ยนแปลงไป จนทำให้เกิดความผิดปกติของสารเคมีในสมอง

3.ปัจจัยทางด้านสิ่งแวดล้อม สังคม
ปัญหาหน้าที่การงานที่ต้องคอยรับผิดชอบ ปัญหาที่ทางเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ การถูกเลี้ยงจากครอบครัวที่ไม่ได้ดูแลเอาใจใส่อย่างใกล้ชิด ถูกทำร้ายร่างกาย สูญเสียคนที่รัก เกิดอุบัติเหตุ และอื่น ๆ อีกมากมาย สิ่งเหล่านี้เป็นตัวกระตุ้นโอกาสที่จะทำให้ผู้ป่วยเป็นโรควิตกกังวล และแสดงอาการวิตกกังวลเครียด

นอกจากปัจจัยที่ได้บอกไปข้างต้นแล้ว ยังมีปัจจัยอื่น ๆ ที่มีโอกาสอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรควิตกกังวล เช่น การใช้สารเสพติด โรคทางกายบางชนิด เช่น โรคหัวใจ โรคไทรอยด์ และโรคระบบประสาท


อาการของโรควิตกกังวลมีลักษณะแบบใดบ้าง

สำหรับโรควิตกกังวลเป็นโรคที่มาจากผู้ป่วยมีความเครียดสะสม กดดันจากปัญหา ต่าง ๆ จึงแสดงอาการวิตกกังวลที่สังเกตเห็นได้ชัด ทั้งอารมณ์ และพฤติกรรม ต่าง ๆ อาการโรควิตกกังวลวิตกกังวลมีลักษณะตาม ดังต่อไปนี้

1.อาการของโรควิตกกังวลทางอารมณ์

• รู้สึกกดดัน กลัว หรือกลัวจนมากเกินไป

• รู้สึกกระวนกระวาย ใจสั่น เดินไปเดินมา และหงุดหงิดง่าย

• ร่างกายดูอ่อนล้า อ่อนเพลีย รู้สึกเหนื่อย ไม่มีแรง

• มีปัญหาในการนอนหลับ ไม่สามารนอนให้เพียงพอได้ในแต่ละวัน หรืออาจจะนอนมากกว่าปกติ

• รู้สึกเบื่อหน่าย ไม่อยากทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ และหมดความสนใจในกิจกรรมที่เคยชอบ

• มีปัญหาในการจดจ่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง สมาธิไม่อยู่กับตัว ไม่สามารถควบคุมความคิดได้

2.อาการของโรควิตกกังวลทางด้านพฤติกรรม

• หัวใจเต้นเร็วผิดปกติ หายใจเข้าออกถี่ ๆ ใจสั่นอยู่ตลอดเวลา

• เหงื่อไหลออกตามบริเวณ มือ ใบหน้า และทั้วตัว

• มือและเท้าจะรู้สึกแข็ง และเหงื่อออกตามมือ

• บริเวณกล้ามเนื้อจะมีลักษณะกล้ามเนื้อตึงเกร็ง

• ปากแห้ง หน้าซีด บริเวณมือมีเหลื่อไหลออกมา

• รู้สึกคลื่นไส้ อาเจียน ท้องไส้ปั่นป่วน

ซึ่งอาการวิตกกังวลกลัวจะมีความรุนแรงที่แตกต่างกัน ล้วนแล้วขึ้นอยู่แต่ละบุคคล หากพบว่าตัวเองมีอาการเหล่านี้ควรรีบเขาการรักษากับแพทย์ผู้เชี่ยวชาญในทันทีเพื่อรักษาอาการที่ดีขึ้น และหายจากโรควิตกกังวล


สามารถรักษาโรควิตกกังวลได้ด้วยตนเอง หรือไม่?

โรควิตกกังวลเกิดขึ้นจากความคิดของเราที่คิดไปในเชิงลบ จนทำให้เกิดความเครียด วิตกกังวล ความกดดัน และส่งผลทำให้ร่างกาย สภาพจิตใจตกต่ำลงเรื่อย ๆ และมีผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวันเป็นอย่างมาก ผู้ป่วยที่เป็นโรควิตกกังวลรักษาเองได้ไหม? รักษาด้วยตนเองได้ ซึ่งวิธีที่การรักษาโรควิตกกังวลด้วยตัวเองนั้นไม่ได้ยาก แต่มันคือการให้เราเปลี่ยนจุดความสนใจไปอยู่กับสิ่งอื่น และการฝึกสมาธิ ให้สมาธิอยู่ที่ตัวเองอยู่ตลอดเวลา เช่น ออกกำลังกาย วิ่ง ว่ายน้ำ เล่นโยคะ ไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ นั่งสมาธิ และฝึกนั่งหายใจ การทำกิจกรรมต่าง ๆ จะช่วยผู้ป่วยโรควิตกกังวลมีสภาพจิตใจที่ดีขึ้น และมีสมาธิอยู๋กับตัวเองมากขึ้น แต่วิธีที่นี้อาจจะไม่เหมาะสมกับผู้ป่วยโรควิตกกังวลเรื้อรัง หรือมีอาการรุนแรง


โรควิตกกังวลควรรักษาที่ไหน
เมื่อเข้าใจแล้วว่าโรควิตกกังวลเป็นโรคที่เกี่ยวข้องกับโรคทางจิตเวชประเภทหนึ่ง ซึ่งเเป็นโรควิตกกังวลที่ไม่สามารถไปซื้อขายจากร้านขายยาทั่วไปได้ ถึงอยางนั้นโรควิตกกังวลรักษาที่ไหน? ควรรักษาที่โรงพยาบาลที่มีแผนกทางจิตเวชโดยเฉพาะ จำเป็นอย่างมากที่จะต้องเข้ารับการรักษากับแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางจิตเวช หรือนักจิตบำบัด เพราะกินยาที่ช่วยกระตุ้นหลั่งสารเคมีในสมองให้เกิดความสมดุล และรักษาควบคู่กับนักจิตบำบัดเพื่อระบายความรู้สึกที่กักเก็บเอาไว้ และปรับเปลี่ยนมุมมองทางความคิดให้มีความคิดในเชิงบวก จะทำให้anxiety อาการค่อย ๆ ดูขึ้นตามลำดับ และหายจากโรควิตกกังวล


โรควิตกกังวล ป้องกันได้ไหม ต้องทำอย่างไร?
โรควิตกกังวลอาการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นสามารถป้องกันได้ โดยการดูแลสุขภาพกายและใจอย่างเหมาะสม

ดูแลสุขภาพกาย

• กินอาหารให้ครบ 5 หมู่ เน้นไปที่โปรตีนและผัก

• ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมออย่างน้อย 30 นาทีต่อวัน อย่างน้อย 5 วันต่อสัปดาห์

• พักผ่อนให้เพียงพอ อย่างน้อยต้องนอน 8 ชั่วโมงต่อคืน

• งดการดื่มแอลกอฮอล์และสารเสพติด

ดูแลสุขภาพใจ

• มีสติ รู้ทันอารมณ์ของตัวเองว่าความเครียด หรือสะสมมากเกินไปหรือไม่

• ทำกิจกรรมที่รู้สึกว่าตนเองจะผ่อนคลายขึ้น เช่น ฟังเพลง อ่านหนังสือ ออกไปท่องเที่ยว ทานอาหารอร่อย ๆ

• ปรึกษาเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่ไว้ใจได้ เพื่อพูดคุยระบายปัญหา

• พบแพทย์หรือนักจิตวิทยาหากมีอาการวิตกกังวลหรือเครียดมากจนรบกวนการใช้ชีวิตประจำวัน

สรุปเกี่ยวกับโรควิตกกังวล
โรควิตกกังวลนั้น เป็นโรคที่เกิดขึ้นได้กับทุกคนทุกเพศและทุกวัย เพราะความรู้สึกวิตกกังวลนี้คงไม่มีใครไม่เคยประสบ แต่แค่แตกต่างกับผู้ป่วยที่อาการรุนแรงจนส่งผลกระทบในการใช้ชีวิตแต่ละวัน และผู้ป่วยโรควิตกกังวลต้องคอยมีคนใกล้ชิดที่ดูแลและให้กำลังใจอยู่เสมอ คนรอบตัวจึงสำคัญมากกับผู้ป่วย หากคุณพบว่ามีคนใกล้ตัวที่กำลังป่วยเป็นโรคนี้อยู่ ควรที่จะให้ความใส่ใจเป็นพิเศษและสนับสนุนให้เขาเข้ารับการรักษาเพื่อให้หายดี